Herfst in een potje

Het Franse najaar betekent een hoop dingen. De kachel die weer aangaat. De eerste sneeuw op de verre bergtoppen. Wandelingen maken tussen fantastische herfstkleuren. Maar het betekent ook teruggaan naar de oertaak van de mens. Het verzamelen van voedsel.

Toen we het huis kochten, kregen we er een aantal fruit- en notenbomen bij. Dat bezorgde ons meteen een gek, onbekend gevoel; een jacht- en oogstdrang. Al ging het in ons geval wel om de makkelijk te jagen en te oogsten varianten: alles dat we in en om ons huis kunnen vinden. Noten, kastanjes, paddenstoelen, bessen en fruit. De herfstperiode heeft in onze boerderij hierdoor een nieuwbakken traditie opgeleverd: ons eigen geoogst, geraapt, geplukt of gevonden voedsel verwerken tot iets eetbaars. De resultaten waren aanvankelijk een beetje afwisselend, maar intussen wordt het zelfmaak-lijstje stilaan langer en vooral lekkerder: appelmoes met kaneel van de (zure) appeltjes van de oude appelboom, chocoladetaart (van de supermarkt) met eigen walnoten, gepofte kastanjes met zeezout, vers van de hete kachel, appeltaart met bladerdeeg en te veel slagroom…

Het leukst vinden we het maken van confituur. Dat zal wel te maken hebben met vage herinneringen aan grootmoeders keuken, want die zoete geur van al dat pruttelende fruit heeft iets gezellig geruststellends. Alsof grootmoeders tijd in een potje gevangen wordt. Dat vangen ging dit jaar wel iets lastiger. Door de late vorst in het voorjaar is het een troosteloos fruitjaar, maar twee soorten lijken telkens de wisselvallige meteo te trotseren. Onze mirabellenboom en de braamstruiken in de berm zijn zulke overlevers. Niet toevallig onze favorieten. Wat ze ook gemeen hebben is de hoeveelheid tijd en werk er in zo’n hoopje huisjam gaat zitten. Het zijn net die soorten waarvan je heel wat kilo’s nodig hebt voor een beetje opbrengst van troostpotjes. Maar als ze dan uiteindelijk allemaal uitgestald op het aanrecht staan, zijn al die moeite en de krassen van de bramenstruiken snel vergeten. Het zwarte en gele goud staan weer paraat voor een lange winter. Op een croissant of in de yoghurt, op die chocoladetaart of zelfs op een ijsje. Ieder heeft zo zijn favoriete manier van oppeuzelen. Al die zelfgemaakte kost betekent voor ons vooral een lekkere herfst in een potje.

woensdag, 20 oktober 2021

Bron :
www.ariadneathome.nl


Gerelateerd

Douchen in de koelkast

Ariadne at Home

We zijn best wel trots op onze nieuwe plattelands-badkamer. Niet al te groot, maar we hebben er stiekem een heleboel ‘wereldse’ luxe ingepropt. Vanuit elke windrichting is er wel iets aangewaaid om de 8m² te vullen. Een dubbele wasbak op een antiek Oost-Europees tafeltje, witte handgemaakte Marokkaanse tegels aan de muur, degelijke Duitse kranen en een ruime inloopdouche ‘à l’Italienne’.

Heropleving

Ariadne at Home

Er is een kleine revolutie aan de gang. Het Franse platteland is weer ‘en vogue’. Na jaren van leegloop, vindt men de weg weer terug naar het wijde groen. Niet alleen buitenlandse rustzoekers en pensionado’s, maar vooral jonge Fransen gaan en masse weer op zoek naar hun rurale wortels.

Smaak

Ariadne at Home

Over smaak valt niet te twisten. Waarschijnlijk gaat het spreekwoord in Frankrijk anders, want de werklui hebben totaal geen moeite om hun mening te geven over onze smaak en al helemaal niet om hun bedenkingen kenbaar te maken.