Buiten

Er zijn honderden redenen om géén vakantiehuis in Frankrijk te kopen. Maar na al het getwijfel, het wikken en wegen en alles tig keer doorrekenen is er zeker één reden om het wél te doen: ‘de buiten’. Een beetje een kromme Vlaamse uitdrukking die het hele platteland omvat, maar die ook slaat op je eigen erf. Dat erf gaf de doorslag. Een mooi, ondoordringbaar stukje Franse wildernis met statige oude bomen en een klein stroompje erdoorheen van een bron iets verderop. We waren verkocht. Een eigen terrein. En of dat terrein nu in 12 stappen te coveren is of verschillende hectaren groot; rondlopen op je eigen erf is een apart gevoel. Zo’n gevoel komt in verschillende kleuren. ’s Ochtends vroeg met een kop koffie in je hand de bomen inspecteren. Liggend op een picknickkleed met een blije baby die zijn eerste grassprietjes vastgrijpt. Met z’n allen kastanjes rapend tussen de herfstbladeren. Een winters vuurtje stokend met opgewonden jongens. Met z’n tweeën mijmerend bij een zomerse zonsondergang terwijl de kids al op bed liggen. Zoveel momenten die onze twijfels, nu achteraf, doen verbleken en bevestigen dat we een goede keuze hebben gemaakt.

Slecht weer bestaat plots ook niet meer met een eigen erf. Je stapt gewoon de deur uit en je doet je ding. Ook als het regent. Hier in Nederland moet je er niet aan denken om lekker te rommelen op je terras in een kleine stortbui. Op je eigen grondgebied voelt dat toch anders. Alsof aan de andere kant van de tuin de zon alweer gloort. En die gekke oude wax coat komt ook nog eens van pas.

In het verlengde van ons erf ligt een prachtig heuvellandschap met weidse velden, dichte bossen, wilde riviertjes en in de verte besneeuwde vulkanen. Wandelen voelde opeens vanzelfsprekend in zo’n omgeving en de jongens trokken er graag mee op uit. Nu die jongens tieners zijn, gaat dat samen wandelen wat moeizamer. Maar we hebben hopelijk een zaadje bij ze geplant dat weer gaat kiemen als ze wat ouder en ‘natuurwandeling-bewuster’ worden.

Door onze boerderij hebben we ook echt alle seizoenen ontdekt. Waar die bij ons vaak in elkaar overvloeien, heb je hier nog echt verschillende jaargetijden. Een gevoel dat je meteen ook meer bewust maakt van de natuur in al zijn facetten, en je doet beseffen dat naast dat werk en die laptop er nog een andere, wat vergeten wereld bestaat. De buiten komt hier meer bij je binnen. Dat alleen al is de heel lange aanloop en de nog langere verbouwing van ons vakantiehuis waard. Maar dat huis heeft geen waarde zonder haar buiten.


07-04-2021

Bron :
www.ariadneathome.nl


Gerelateerd

De oude bouwmaterialen hitlijst

Ariadne at Home

Opeens stonden er nog vier muren en een voordeur. Een dik jaar nadat we ons Franse huis kochten, was er van dat droomhuis niet zo veel meer over. Enkele kleine onvoorziene verrassingen én grote uitgaven zoals een nieuwe dakconstructie gaven ons een hele hoop hoofdbrekens en een half huis.

Schilderfobie en behangangst

Ariadne at Home

Onze Franse verbouwing is uniseks. Wat dat betekent? We hebben geen duidelijke arbeidsverdeling. Na 20 jaar klus-geschiedenis samen zijn er geen specifieke vrouwen- of mannenklussen. In de praktijk wil dat zeggen dat Cynthia gewoon ’s ochtends muren sloopt en na de lunch verfijnde oude lijstjes ophangt. En Tom legt stoere eiken vloeren en zoekt daarna gewoon romantische deurknoppen uit. Eigenlijk is er geen enkele karwei die ons na al die jaren nog afschrikt. Al zijn er natuurlijk wel werken waar we absoluut geen talent voor hebben, of gewoon geen zin in hebben. Of allebei.

Groene vingers

Ariadne at Home

De tuin was een jungle. Geen doorkomen aan. Daarom hebben we sinds dit voorjaar een nieuw ritueel. De grote tuinschoonmaak. Die tuin was namelijk één van de belangrijkste redenen om een plek op het Franse platteland te zoeken.